کاهم اندر کاهدان نایاب تر از زعفران

نارسیده لطفی از شه در رسد تحصیلدار

کیسه بی زر سفره بی نان دل ز بی برگی به جان

اسب بی جو خانه بی گندم نفرها غصه خوار

من به رنگ زعفرانی مانده از خود شرمسار

وانگه از من گه سمان گه آریه خواهه گه چورک

نازبان فهمی که بارد از زبانش زهر مار