سالها ننگ از مسمی داشت اسم محتشم

کاروانهای جواهر را قطار اندر قطار

ور نمانم روزگار شه بماند کانچه من

گفتم اول هم ندارد ثانی اندر روزگار

وین زمان هم دارد ای دارای خورشید اشتهار

از هوای کار می آید ولیکن بوی این

کاندرین عهد این مسمی را شود از اسم عار