وین زمان هم دارد ای دارای خورشید اشتهار

ور نمانم روزگار شه بماند کانچه من

گفتم اول هم ندارد ثانی اندر روزگار

سالها ننگ از مسمی داشت اسم محتشم

از هوای کار می آید ولیکن بوی این

کاندرین عهد این مسمی را شود از اسم عار

کی بود کی خسروا کز بحر طبع موج زن