هرگز مرا نیامده دیگ طمع به جوش

در جنب همت تو کریمان دیگرند

گندم نمای روکش قلاب جو فروش

با آن که زآتش کرم هیچ به اذلی

اما ز عزت جو کمیاب پربها

گر دیده پهن گوش امید از نوید دوش

چو لطف کن که استر امیدوار من