اما ز عزت جو کمیاب پربها

گندم نمای روکش قلاب جو فروش

با آن که زآتش کرم هیچ به اذلی

هرگز مرا نیامده دیگ طمع به جوش

گر دیده پهن گوش امید از نوید دوش

چو لطف کن که استر امیدوار من

از انتظار وعده جو شد دراز گوش