به بار اشگ جگر گون ز دیده پرنم

دلا چو ابر بهاری به نوحه و زاری

که بهر تعزیه خواجه شاه منصور است

لباس چرخ کبود از مصیبت و ماتم

فغان که زود همای وجود او فرمود