می ستود از پرتو انوار علم

وانکه در مهد از جبینش می نمود

جوهر خالص گران مقدار علم

سعد اصغر آن که سعد اکبرش

بود آن گلدسته چون از نازکی

زیب گلزار طراوت بار علم

رفت و گفت از بهر تاریخش خرد