وگر بحر جمعیتی خورده برهم

که دودش گذر کرد از چرخ گردون

وگر خانه ای را ز جا کند سیلی

که صد دیده گردیده چون ابر نیسان

که یک شهر را پرتوش کرده ویران

اجل گرد ماتم رسانیده دیگر

ز صحرای غبرا به ایوان کیهان