سزد که میل به بالا نماید از پایان

مزاج عنصر آتش گرفته عنصر آب

که شعله وار به اوج از حضیض گشته روان

چه جای آب که خاک از شرافت این بوم

فلک در آینه عرض و فرش دید و نداد

نشان ز فرش چنین و خبر ز عرش چنان

خدای عالمش از چشم بد نگهدارد