مزاج اتش جوعش به گرد خرمن کاه

به جز یکی ز دل اما نمی رسد به زبان

بر آخور است مرا استر عدیم المثل

که در نهایت پیری در اشتهاست جوان

بر خرد بچه ماند به ماهتاب و کتان

مزارعان جهان با جهان جو و کاه

علیق یکشبه اش را نمی شود ضمان