ز غبن همرهی او کشد هزار زیان

مزاج را به سهام ار دهد قضا نرود

به زور بازوی سهم افکنان برون ز کمان

گرش دهی به کسی با هزار به دره زر

نجوم را به جنونست چون مشابهتی

به چرخ از سر شام است تا سحر نگران

به عشق خوشه پروین عجب که بی پر و بال