این پاسبانی اما چون دولت تو باقیست

شان تو بی نیاز است از مدح خوانی من

گرد بنای حسنت هست آهنین حصاری

از پاس دعوت خلق چون پاسبانی من

جان نیز اگر برآید از جسم فانی من

دوش از عطیه تو ای نوبهار دولت

از شرم زردتر شد رنگ خزانی من