با آن که بر وجودت از دعوت و تحیت

جان نیز اگر برآید از جسم فانی من

دوش از عطیه تو ای نوبهار دولت

از شرم زردتر شد رنگ خزانی من

دایم گوهر فشانیست شغل نهانی من

بر عادت زمانه ای داور یگانه

موقوف سیم و زر نیست گوهرفشانی من