زخم کهن جراحت در التیام تو

صد شیشه پر ز زهر هلاهل نمی کند

آن تلخی که کرده طبر زد به کام تو

مشکل اگر بهم رسد اسباب صحتش

ای دل غریب صورتی آخر شد آشکار

از نظم پر غرابت سحر انتظام تو

بود این صدا بلند که خسرو طبیعتان