در گردن ملوک کلام است وام تو

دارد فلک هوس که نهد پرده های چشم

در زیر پای خامه رعنا خرام تو

وز اخذ نقدکان طبیعت نهان و فاش

خویت طبیعت است که دارد رواج بیش

بلغور نیم پخته ز اشعار خام تو

بخشنده ای که خرمن زر می دهد به باد