خاطرت جامه طاقت کند از غم پاره

در ثنای تو هم از یاوری طبع بلند

رانده ام بر سر سیاره و ثابت باره

وز تو آن دیده ام امسال که گر شرح کنم

شکوه هرچند که از چون تو مطاعی کفر است

ای مطیعان تو هم ثابت و هم سیاره

این اثر داد ثنا خوانی سی روزه من