این اثر داد ثنا خوانی سی روزه من

خاطرت جامه طاقت کند از غم پاره

شکوه هرچند که از چون تو مطاعی کفر است

ای مطیعان تو هم ثابت و هم سیاره

که تو از من ببری روزی سی نان خواره