چه بایستش آزردن از سایه حق

مرا شاه بالای خواجه نشانده است

از آن خواجه آزرده برخاست از جا

که نوری است این سایه از حق تعالی

نه زیر قلم جای لوح است چونان

که بالای کرسی است عرش معلا