همان روستایی دو مرد جوان

بپوشید و بارش همه زر و سیم

همی شد خلیده دل و راه جوی

ز لشگر سوی دژ نهادند روی

که بودند روزی ورا میزبان

از آن انجمن برد با خویشتن

که هم دوست بودند و هم رای زن