نکنم مدح سرائی به دروغ

کاینه عیب نمای است مرا

هم فراغ است کز آئینه جان

صیقل زنگ زدای است مرا

که زبان صدق سرای است مرا

همه حسن در تن من سلطان است

جز مشامی که گدای است مرا