که او در زلف آن دلبر وطن ساخت

دل او هست سنگین پس چه معنی

که عشق او عقیق از اشک من ساخت

من از دل آزمائی دست شستم

به کرم پیله می ماند دل من

که خود را هم به فعل خود کفن ساخت

کنون دل انده دل می خورد زانک