شما می گسارید با من سه روز

مر او را بخوردن منم دلفروز

مگر من شوم در جهان شهره ای

مرا باشد از اخترش بهره ای

چهارم چو خورشید گیتی فروز

برآید یکی کلبه سازم فراخ

سر طاق برتر ز ایوان و کاخ