هرچه بفرستی به رسوائی کشد

تحفه هاش از مدحت آرائی فرست

نی نی از بود تو نتوان تحفه ساخت

تحفه بر قدر توانائی فرست

دل شفاعت خواه رسوائی است

شعر هم جرم است جان را تحفه ساز

بر امیدم جرم بخشائی فرست