تات گویم نقد برنائی فرست

شعر هم جرم است جان را تحفه ساز

بر امیدم جرم بخشائی فرست

نقد برنائیت دانم مانده نیست

اشک گرمت باد و باد سرد پس

هر دو را با عقل سودائی فرست

بهر تسبیح سلیمان عصمتی