بر خویشتن شکسته دلی چون کنی درست

خاقانیا ز دل سبکی سر گران مباش

کو هر که زاده سخن توست خصم توست

گرچه دلت شکست ز مشتی شکسته نام

چون منصفی نیابی چه معرفت چه جهل

چون زال زر نبینی چه سیستان چه بست

مسعود سعد نه سوی تو شاعری است فحل