بدان طمع که رسانی بهای دستارم

نه در خور نسب و نه سزای مقدار است

به نیم بیت مرا بدره ها دهند ملوک

تو کدخدای ملوکی تو را همین کار است

شریف وعده که فرموده ای دوم بار است

به انتظار اشارات تو که هان فردا

دلم نماند بجای و چه جای گفتار است