گل که عیسیش طرازد مرغ است

برمکن گر همه خار قدم است

هر خسی کو به کسی مردم شد

قدر نشناسد کافر نعم است

نی که ادریس نشاند قلم است

لطف در حق رهی چندان کن

که خداوندش از آن دل خرم است