بی سران را سر و گردن مفراز

فرق کن کاین ملک است آن حشم است

غصه مفزای سران را به ستیز

خاصه کانفاس سران مغتنم است

برمزن دوش که ما را چه غم است

پس مگو کایمه همه آدمی اند

آدمی هست که شیطان شیم است