قحطش همه نعیم و نیازش تنعم است

اعدای مار فعل تو را زخم کین تو

سوزنده تر ز سوزن دنبال کژدم است

تا از جمال مهد تو شروان جمال یافت

بانوی شرق و غرب توئی بر درت مرا

قصه دمادم است که غصه دمادم است

آب کرم نماند و به وقت نماز عید