مظلومم از زمانه و محرومم از فلک

اینک مرا به خاک در تو تیمم است

رفتند خسروان گهر بخش زیر خاک

از ما نصیبشان رضی الله عنهم است

ای بانوی الغیاث که جای ترحم است

چون آدمم ز جنت ایوان شه برون

بی آنکه مرغ همت من صید گندم است