هرچند خط مزور و کاغذ لهاشم است

من بر امید مهتری ای بانو عمر خویش

اینجا چه گم کنم که غلامی به من گم است

بر ناتوان کرم کن و این قصه را بخوان

بیدار باد بخت جوانت که چرخ پیر

در مکتب رضای تو طفل تعلم است