که فضول از جناب من رانده است

ناوک وهم بر نشانه غیب

خاطر تیز تاب من رانده است

گرچه دولت ضعیف، عقل قوی است

بخت اگر خفت رای بیدار است

کز پی پاس خواب من رانده است

فضلای زمانه را یک یک