زان فرود غران نشانندت

سخنت زاد سفره سفره است

نزد مخدوم فضل تو نقص است

پیش مزکوم مشک تو بعره است

که عطارد فروتر از زهره است

چه عجب زیر که نشیند آب

که زر زیف و آب سیم سره است