نارنج از آن خرد که ترازو کندز پوست

خاقانی آن کسان که طریق تو می روند

زاغند و زاغ را روشن کبک آرزوست

بس طفل کارزوی ترازوی زر کند

گیرم که مارچوبه کند تن به شکل مار

کو زهر بهر دشمن و کو مهره بهر دوست