عمر ضایع کرده ای دارد ز تو چشم قبول

هم ز سوز سینه عطر عود سوزان تازه کرد

تا به استسقای ابر رحمت آمد بر درت

کشت زار عمر فانی را به باران تازه کرد

کز قبول تو قباله عمر بتوان تازه کرد

قدر آن داری که طغرای قبولش درکشی

کانکه مقبول تو شد توقیع رضوان تازه کرد