قدر آن داری که طغرای قبولش درکشی

کشت زار عمر فانی را به باران تازه کرد

عمر ضایع کرده ای دارد ز تو چشم قبول

کز قبول تو قباله عمر بتوان تازه کرد

کانکه مقبول تو شد توقیع رضوان تازه کرد