کنون گاه شادی و می خوردنست

روان را به اندیشه توشه بدی

ز گیتی همه کام دل یافتی

سر دشمن از تخت برتافتی

نه هنگام اندیشه ها کردنست

زمین هفت کشور سراسر تراست

جهان یکسر از داد تو گشت راست