زان پیش که بگذارد گلزار نگه دارش

ای دیده نه سیل خون فردات به کار آید

خون از رگ جان امشب مگذار، نگه دارش

آن تازه گل ما را هنگام وداع آمد

شب بیست و سیم رفته است از چارده ماه ما

شب های وداع است این زنهار نگه دارش

تا عمر دمی مانده است از یار بنگریزد