چو پیک خواجه به دار الخلافه باز رسد

که صرع دار بوند اختران به گاه زوال

خجسته نائب صدر الخلافه عون الدین

که از شمایلش آبستن است باد شمال

سلام بنده رساند به آستان جلال

دریغ ننگ مجال است و بر نمی تابد

که راندمی به ثنای خلیفه سحر حلال