چون خلیل از نار گل برگ رطیبش یافتم

مار زرین کافکند تریاک کافور از دهان

هر کرا دردی است چون فرمان طبیبش یافتم

فکرت او خنده گاه دوست را ماند بدانک

خاطر او آب خضر و آتش موسی است ز آنک

کز ز آب الطاف و هم ز آتش لهیبش یافتم

دهر پیر بوالفضول است ام صبیان یافته