همه کودکان را به میدان فرست

به بالا و دوش و بر و یال اوی

همان جامه پوشیده با او بهم

نباید که چیزی بود بیش و کم

به بازیدن گوی و چوگان فرست

چو یک دشت کودک بود خوب چهر

بپیچد ز فرزند جانم به مهر