پادشاها تو کریمی و رحیمی و غفور

لیک جز پیرهن گور ز دنیا نبریم

خانه اصلی ما گوشه گورستان است

خرم آن روز که این رخت بر آن خانه بریم

دست ما گیر که درمانده بی بال و پریم

یارب از لطف و کرم عاقبت خاقانی

خیر گردان تو که ما در طلب خواب و خوریم