خاک عشق از خون عقلی به که غم بار آورد

و آن دگر عالم گرو دادیم و از کم فارغیم

عقل اگر در کشت زار خاک آدم ده کیاست

ما چنان کز عقل بیزاریم از آدم فارغیم

ما که ترک عقل گفتیم از همه غم فارغیم

عشق داریم از جهان گر جان مباشد گو مباش

چون سلیمان حاضر است تخت و خاتم فارغیم