گه گه از خود هم آیدم غیرت

دل از آن کو دو رنگ شد برکن

دوست کاول شناخت دشمن و دوست

شد چو عالم دو رنگ در هر فن

که بود دوست هم سرا با من

سایه خویش هم نهان خواهم

چون شود سرو دوست سایه فکن