بهر خوان سکندر دوران

چون شفق سرخ دارد آستر او

مجمر زر نگر که می دارد

از برون عطر و از درون شرر او

داشت از آب خضر آبخور او

چون به حضرت رسید خاقانی

بر سر خوان رسید ما حضر او