غایب شد از نتیجه جانم میان راه

کاین سایه فرش توست فرود آی و سربنه

از تب چو تار موی مرا رشته حیات

و آن موی همچو رشته تب بر به صد گره

یک عیبه نظم و نثر که از صد خزینه به

یارب چو فضل کردی و جان باز دادیم

رحمی بکن نتیجه جان نیز باز ده