در زیان عمر یکسانند خلق

کم کم از گنج تو گم شد آه آه

شد سیاهی دیده دولت سپید

شد سپیدی چهره سلوت سیاه

خواه درویش است، خواهی پادشاه

از کیا درگیر کز زر یافت تاج

تا شبانی کز گیا دارد کلاه