که ندارد جهان جوان مردی

من که خاقانیم ز خوان فلک

دست شستم که نیست پس خوردی

ناجوان مردم ار جهان خواهم

همتم رستمی است کز سر دست

دیو آز افکند به ناوردی

خواجه ای وعده نوالم داد