گر آهم خواستی فلک را

گر بحر غم آرمیده بودی

می ترسد از آب دیده جانم

ای کاش نه سگ گزیده بودی

چون صبح دوم دریده بودی

ور چشم فلک به شفقت استی

زو خون شفق چکیده بودی