تیغش ز چار شهر خراسان خراج خواست

تهدید می رسد که رها کن ستمگری

از دهر زاد و دهر فضولی نمای را

خون ریختی گرش نبدی حق مادری

از چار شهر چه که ز نه چرخ چنبری

شمشیر گوشت خواره او را مزوری است

آن کس که خورد رست ز دست مزوری